nedimbugral.net

Çocuklar gizlice Süleyman amcanın temizlik eşyalarıyla müzik yapıp eğlenirken kapıcı Süleyman amcanın azarlayan sesini duyup müziği keserler. Şaşırıp yakalanmış hissine kapılırlar. Süleyman amca onları tekrar azarlar ve çocuklar sıkıntıyla cevap verirken eşyaları da bırakırlar.

Süleyman Amca: Hey sizi gidi küçük yaramaz çocuklar sizi yine ne yapıyorsunuz benim eşyalarımla. Bırakın çabuk onları. Onlara zarar gelirse işimi yapamam ki! Çabuk oyalanmayın bırakın hadi. Hala oyalanıyorsunuz çabuk olun. Bir daha eşyalarımı gizlice alıp oynarsanız sizi anne babalarınıza şikayet ederim ve bu sizin için hiç de iyi olmaz. Ha ha ha!

Çocuklar        : Of Süleyman amca ne olur oynasak yemedik ya eşyalarını.

Süleyman amca: Bir de cevap veriyorlar. Çok terbiyesiz oldu bu yeni nesil. Ah ah bizim zamanımızda böyle miydi? Büyüklerimize saygı duyardık bir şey dedikleri zaman… Ah! Sizi gidi terbiyesiz çocuklar sizi eşyalarımı daha kibar geri verebilirsiniz.

Çocuklar eşyaları Süleyman amcanın kafasına atıp bahçeye çıkarlar.

İçeri üç çocuk girer. Canları sıkılmış çocuklara bakarlar.

Dışardan gelen Çocuk 1: Bakın arkadaşlar orada bizim siteden abiler var.

Dışardan Gelen Çocuk 2: Hadi onlarla oyun oynayalım.

Yanlarına giderler.

Dışardan Gelen Çocuk 3: Oyun oynayalım mı?

Çocuk 3: Sizinle mi!

Dışardan Gelen Çocuk 3: Evet.

Çocuk 4: Siz küçücüksünüz. Sizinle oyun falan oynamayız biz.

Dışardan Gelen Çocuk 2     : Neden?

Çocuk 2: Bebeksiniz siz.

Çocuk 1: Hadi gidin yanımızdan.

Dışardan Gelen Çocuk 2: Hadi gidelim arkadaşlar.

Dışardan Gelen Çocuk 1: Hadi arkadaşlar gidelim. Her zamanki oyun arkadaşımızla oynayalım.

Dışardan gelen çocuklar üzgün bir şekilde çıkar.

Çocuk 2: Küçücükler bizimle oyun oynamak istiyorlar.

Çocuk 3: Bizim aparmanda bile oturmuyorlar.

Sessizlik olur

Çocuk1:Ben çok sıkıldım. Of bir şeyler yapalım.

Çocuk2:Körebe oynayalım mı?

Çocuk3:Hayır oynamayalım. Geçen gün oynadığımızda olanları unuttun mu?

Çocuk1:Nasıl unutabiliriz. Körebe bendim ve siz diye profesörü yakalamıştım. Sonrasını korkudan hatırlamıyorum.

Çocuk4:Profesör dediniz de aklıma geldi. Geçen gün evden çıkarken olanları hatırlıyor musunuz?

İçlerinden biri kalkar ve profesörün taklidini yapar. Çocuklar çok eğlenmeye

başlayınca hepsi sırayla yapmaya başlar. Tam çok eğlenirlerken profesör elinde market poşetleriyle alışverişten dönerken çocukları görür. Çok sinirli bir yüz ifadesiyle konuşmaya başlar.

Profesör                    : Siz benim taklidimi mi yapıyorsunuz? Ne kadar ayıp. Sizi yaramaz veletler sizi benden ve evimden uzat durun yoksa kızları robota erkekleri kurbağaya çeviririm. Sonra tekrar eski halinize gelmek için bir prensesin sizi öpmesini beklersiniz hahahaa!

Profesör azarlayıp tehdit edip gider. Çocuklar hem korkar hem de üzülürler.

Çocuk2: Of bu eğlencede bitti yine biri geldi azarlayıp eğlencemizi bitirip gitti.

Çocuk4:Ama ya profesör doğru söylüyorsa.

Çocuk1:Neyse bir oyun oynasak artık.

Çocuk3:Yakan top oynayalım mı? Bende top var hemen getiririm!

Çocuklar: Olur.

Çocuk3 topu alır ve şaka yapmak isteyerek topu havaya atar.

Çocuk3: Geliyooor!

Top hızla profesörün bahçesine düşer.

Çocuklar: Hih eyvah.

Çocuk4:Eyvah top profesörün bahçesine düştü ne yapacağız şimdi, annem dedi ki “Orada insan yiyen bitkiler varmış”

Çocuk1:Benim de babam dedi ki” Orada herkesi içine çeken bir bataklık varmış.”

Çocuk2:Ne yapacağız şimdi ben oraya asla gitmem. Hem sadece bir top biz sana yeni bir top alırız.

Çocuk3 ağlamaya başlar.

Çocuk1: Neden ağlıyorsun o sadece bir top.

Çocuk3:Onun benim için manevi değeri vardı. O topu en sevdiğim yazar, en sevdiğim futbolcu, en sevdiğim şarkıcı ve en sevdiğim kuzenlerim imzalamıştı ühü ühü!

Çocuk4:O zaman o topu almalıyız kesinlikle. Madem senin topun madem sen attın ve madem senin için bu kadar önemli o zaman kesin sen gidiyorsun. Ama bir kişi daha seçmeliyiz.

Çocuklar aralarında anlaşıp çocuk1 ‘i seçerler. Ve iki çocuk topu almak için profesörün bahçesine giderken diğer çocuklar yavaşça ve fark ettirmeden uzaklaşırlar O sırada çocuklar profesörün bahçesine varmış topu almışlardır.

Çocuk1:Dur şu camda ışık var bir bakalım lütfen çok merak ettim.

Çocuk3:Hayır saçmalama eğer profesör bizi yakalarsa ya kurbağa ya sinek ya da robot yapar.

Çocuk1:Hadi gel bir şey olmaz hemen bakar gideriz.

Çocuklardan biri istemeyerek biride merakla cama yaklaşır. Ve içerde gördükleri karşıda donup kalırlar.

PROFESÖRÜN EVİ

Profesör: Bakalım ayarları doğru yapmış mıyım? Sen robot1 bir adım öne çık. Söyle bakalım okulda neler yaparsın?

Robot1:Öğretmenimi üzerim. Arkadaşlarımın saçlarını bozarım. Benden küçükleri döverim. Ödev yapmam. Derse katılmam. Derste arkadaşlarımı konuştururum. Koridorda koşarım. Okuldaki kılık kıyafet kurallarına uymam. Okuldan kaçarım. Sınıfın en yaramazıyım.

Profesör: Olamaz ayarları bozulmuş bunun. Saçmalık! Hemen düzeltmeliyim.

Tik tak tuk gıcırt

Profesör: Hah düzeldi işte. Hadi bir daha yap gösterini.

Robot1: Öğretmenimi üzmem. Derse en çok ben katılırım. Benden küçükleri korurum. Kurallara uyarım. Sınıfın en çalışkanıyım.

Profesör: Aferin. Robot 2 adım öne çık.

Robot2: Odamı toplarım. Ailemi hiç üzmem. Onlar ne derse yaparım. Kardeşimle eşyalarımı paylaşırım. Şımarıklık yapmam.

Profesör: Güzel. Robot3 iki adım öne çık.

Robot3: Hiç yemek seçmem. Annem ne verirse yerim. Abur cubur yemem. Sebze yerim. Bamyaya pırasaya bayılırım. Sağlıklı beslenirim.

Profesör: Aferin hadi şimdi dans gösterinizi yapın.

Robot çocuklar küçük bir dans gösterisi yapar.

BAHÇEDE

Çocuklar koşarak nefes nefese arkadaşlarının yanlarına giderler.

Çocuk1:Orada of robot ay ödev huh yemek vah…

Çocuk2: Dur sen çok heyecanlısın en iyisi ben anlatayım. Biz topu almak için gittiğimizde evden bir ışık geliyordu. Merak ettik pencereye yaklaştık.

Çocuklar: Ne gördünüz!

 Çocuk2:Robot çocuklar! Profesör onları robot yapmış  o ne derse yapıyorlar. Bu çok kötü bir şey pırasaya bamyaya bayılan model var. Her dansı, sosyal etkinliği yapan modeller var. Tüm ödevlerini zamanında yapan sınıfın en çalışkanı öğretmen yalakası model var. Odasını toplayan ailesi ne derse yapan, süt içen model de var. Model model robot çocuk var.

Çocuk3: Eyvah! Onları oyunumuza almadık. Profesör yakalayıp robot yapmış onları. Keşke oyunumuza alsaydık onları. Bizim yüzümüzden oldu.

Çocuk4: Hayır ne alakası var. Belki profesörü kızdırmışlardır. O yüzden olmuştur bizle ilgili değildir.

Çocuk3: Ama onları oyuna alsaydık profesörü kızdıracak bir şey yapmaya zaman bulamazlardı. Onları kurtarmalıyız. Tahta! İşte şuradan gideceğiz. Şuradan sürüneceğiz… Anladınız mı?

Çocuklar: Hayır.

Çocuk3 iki kez daha anlatır. Çocuklar yine anlamayınca kendini takip etmelerini ister ve giderler.

PROFESÖRÜN EVİ

Çocuklar profesörün evine geldiklerinde robot çocuklar sandalyelerinde uyuyorlardır. Çocuklar robot çocukları incelerler. Sonra robot çocuklardan biri uyanır.

Robot1: Burada çocuk kokusu alıyorum.

Elinde bıçak vardır. Çocuklar çok korkar.

Robot2:Bende.

Robot3:Bende.

Robotların hepsi arka arkaya geçer, Ellerinde bıçak vardır. Çocukların üstlerine yürürler. Tam o sırada profesör gelir.

Profesör: Ne oluyor burada? Ay belim. Bu gürültü de ne?

Profesör çocukları görünce duraklar.

 Profesör: Vay vay vay vay kimler varmış burada?

Çocuklar korkudan titremeye başlarlar. Robot çocuklar başlarındakilere çıkarıp bizim çocuklara takarlar.

Profesör:Evet şimdi sizi robot yapacağım. Nasıl bir program istersiniz.

Bu sözler üzerine üç korkak çocuk bayılır. Diğer çocuk ise her an kendini savunabilecek pozisyonda profesör ve robot çocukları izler.Sonra profesör ve robot çocuklar kahkahalarla gülmeye başlarlar.Bayılan çocuklar uyanır. Ne olduğunu sorarlar.

Çocuk3: Bizi kandırmışlar akıllılar.

Robot çocuklar: Siz bizi oyununuza almadınız bizi üzdünüz bizde size böyle bir şaka yaptık.

Profesör ve çocuklar güler oyun burada biter.

Kurgu : Nedim Abi ve ekibi

Yazan : Defne İşçimen

2008

Bu Yazıyı Paylaşın