Özel Şahinkaya Koleji’nde öğrencilerimin önemli bir kısmını bir yıldır tanıyor olmam bu yılki atölye konularımda isabetli projeler seçmemde önemli bir etken. Bir de keyifle çalışabildiğimiz bir mekanımız eklenince aşağıda paylaştığım proje keyifle yürüyor oldu.
Çalıştığım sınıflar 4. ve 5. sınıf düzeyi öğrenciler.
Çalışma süresi haftada 80 dakika.
Proje başlığı Benim Cici Oyuncağım.
Proje süresi: 2008/2009 eğitim sezonu ilk dönemi. (devamı…)
Aşağıdaki yazım Konak Kültürevi’nde üçüncü yılını tamamlamış ekiplerim ile bu yıl yapacağım çalışmaların genel çerçevesini velilerim ile paylaşmak amacı ile yazılmıştır.
Konak Kültürevinde birlikte çalıştığım arkadaşlarım ile çok şey biriktirdik. Sadece tiyatro değil, yaşama dair de çok şey birikti. İlk üç yıl sahnede kendi dilleri ile hikayelerini oynamaları, yaratıcılıkları, sahneye sempatileri, seyirciye alışmaları, kendini ifade etmeleri, tiyatronun paylaşan dilini kavramaları vb. kazanımlardan bahsetmek mümkün. (devamı…)
Aşağıdaki metnim öğrencim Defne İşçimen tarafından kaleme alınmıştır. Bu yazdığı ilk oyun. Umarım bir gün oyunları dünya tiyatrolarında oynanan bir oyun yazarı olur. Teşekkürler Defne
.
(Fotoğraf Deniz Uruş)
Çocuklar gizlice Süleyman amcanın temizlik eşyalarıyla müzik yapıp eğlenirken kapıcı Süleyman amcanın azarlayan sesini duyup müziği keserler. Şaşırıp yakalanmış hissine kapılırlar. Süleyman amca onları tekrar azarlar ve çocuklar sıkıntıyla cevap verirken eşyaları da bırakırlar.
Süleyman Amca: Hey sizi gidi küçük yaramaz çocuklar sizi yine ne yapıyorsunuz benim eşyalarımla. Bırakın çabuk onları. Onlara zarar gelirse işimi yapamam ki! Çabuk oyalanmayın bırakın hadi. Hala oyalanıyorsunuz çabuk olun. Bir daha eşyalarımı gizlice alıp oynarsanız sizi anne babalarınıza şikayet ederim ve bu sizin için hiç de iyi olmaz. Ha ha ha!
Çocuklar : Of Süleyman amca ne olur oynasak yemedik ya eşyalarını.
Süleyman amca: Bir de cevap veriyorlar. Çok terbiyesiz oldu bu yeni nesil. Ah ah bizim zamanımızda böyle miydi? Büyüklerimize saygı duyardık bir şey dedikleri zaman… Ah! Sizi gidi terbiyesiz çocuklar sizi eşyalarımı daha kibar geri verebilirsiniz.
Çocuklar eşyaları Süleyman amcanın kafasına atıp bahçeye çıkarlar. (devamı…)
Yaz döneminde Konak Kültürevi bünyesinde yaptığımız atölye çalışmasının ürünü olan “Profesör ve Bizimkiler” i keyifle sahneledik.
Profesör ve Bizimkiler’in eğitim çalışmalarında benim için iki önemli yeniliği oldu. İlki kurgusunu ekip ile birlikte oluşturduğumuz hikayenin dialoglarını öğrencim Defne İşçimen kaleme aldı. Böylece ilk defa bir öğrencimin kaleme aldığı bir oyunu sahnelemiş olduk. Bu oyunda ikinci yenilik ise yaş ortalaması 8 olan öğrenci gurubum oyun boyunca sahnede oturarak oyuna giriş ve çıkışları sahnede, seyirci tanıklığında yaptı. Oyunu açık biçimde oynamış oldular ve seyircinin önünde tüm dekorlarını telaşsızca kendileri değiştirdiler. Kendilerine güvenildiklerinde ve sorumluluk verildiğinde neler yapabileceklerini göstermiş oldular.
Sahnenin profesörlerine bir daha candan teşekkür ediyorum. (devamı…)
