Aşağıdaki metin Bursa Konak Kültürevi’nde çalışmaya başladığımdan beri öğrencim olan Çağdaş ALA’ya aittir. İyi bir oyuncu olduğu kadar, hikayeleri iyi analiz eden ve detayları iyi yakalayan bir yazar-yönetmen potansiyeline de sahiptir. Şahmeran efsanesi verdiğim bir projeden yola çıkarak öğrencilerimden bazıları tarafından oyunlaştırılmıştır. Noktası ve virgülüne dokunmadan Çağdaş’ın metnini yayınlıyorum. Diğer öğrencilerimin yazdığı oyunlar da yolda. Bana bu gururu yaşattıkları için hepsine minnettarım.
1.Perde 1.Sahne
(Sarayda herşey yolunda giderken,bir gün Kral hastalanır!…)
KRAL’IN ADAMLARI: (Çaresiz olarak)Ne yapabiliriz?Kaç tane hekim geldi,yine de çare bulamadılar!
VEZİR: Son hekim geliyor.
(Hekim Kral’ı kontrol eder.Herkes heyecanla beklemektedir.)
HEKİM: Galiba hastalığın panzehrini buldum.Sayın Kral’ımız yılanların ecesi Şahmeran’ın etini yerse hiçbirşeyi kalmaz.
KRAL: Eee…o halde ne bekliyorsunuz.Hemen Şahmeran’ı bulup bana getirin.
(Sarayın çığırtkanları olayı halka duyurur.)
ÇIĞIRTKAN: Ey ahali!Duyduk duymadık demeyin.Kral’ımız hastalanmıştır.Ancak,yılanların ecesi Şahmeran’ın etini yerse iyileşebilecektir.Kim yerini biliyorsa ve yerini gösterirse,Kral’ımız ona 10 kese altın verecektir.Duyduk duymadık demeyin!
(Halkın arasında bir uğultu yayılır.Herkes yılanların ecesi denen Şahmeran’ı arayacaktır.Ama kimse,olumlu bir sonuca ulaşamayacaktır.)
1.Perde 2.Sahne
(O ülkenin çocuklarından Camsap,arkadaşları ile top oynamaktadır.Oynarken topları kuyuya düşer.Camsap,topu almaya çalışırken kuyuya düşer!)
CAMSAP: Heey!Dostlarım bir ip bulup beni yukarı çekin.
1.ARKADAŞ: Yok yaa!Ben senin kadar ağır birini kesinlikle çekemem.
2.ARKADAŞ: Ben de.
1.ARKADAŞ: Neyse.Sen çıkmanın bir yolunu bulursun.
CAMSAP: Heey!Geri dönün.Beni kurtarın.İMDAAT!
(Ama kimse Camsap’ı duymaz.)
CAMSAP: Ne yapılabilir?Ne yapılabilir?
(O sırada aklına cebinde bulunan çakısı gelir.Cebinden çıkarıp “belki yeryüzüne çıkarım” umuduyla kazmaya başlar.Bir süre sonra içi yılanlarla dolu bir dehlize çıkar.O sırada karşısına belden aşağısı yılan,belden yukarısı kadın olan bir yaratık çıkar!)
ŞAHMERAN: Hey küçük çocuk!Sen de kimsin?
CAMSAP: (Korkak ve şaşkın bir ifadeyle kekeleyerek cevap verir)B be be ben Ca Ca Camsap!!
ŞAHMERAN: Buraya nasıl geldin?
CAMSAP: Arkadaşlarımla top oynarken,topumuz kuyuya düştü.Almaya çalışırken kuyuya düştüm.Sonra arkadaşlarım beni yukarıya çekmediler.Ben de kuyunun dibinden çakımla tünel kazarak buraya geldim.Aslında ben evime gitmek istiyorum,ama nasıl gideceğimi bilmiyorum.Bana yardım eder misiniz?
ŞAHMERAN: (Biraz düşünür.Fakat çocuğun haline de acır.) Peki,tamam seni buradan çıkarırım.Ancak tek bir şartla;beni gördüğünü kimseye söylemeyeceksin.
CAMSAP: (Hiç tereddüt etmeden)Olur.
2.Perde1.Sahne
(Camsap arkadaşları il konuşur.)
CAMSAP: Beni neden yukarı çekmediniz?
1.ARKADAŞ: Heh heh heh!Şaka yaptık.
CAMSAP: Hiç komik değil.Aşağıda ölebilirdim.
2.ARKADAŞ: (Heyecanla)Eee…söylesene,kuyunun dibinde neler var? Hadi bize anlat!
CAMSAP: Eee ne olacak ki.Kuyunun dibinde kalınca önce ne yapacağımı şaşırdım ve çok korktum! Sonra cebimden çıkardığım çakı ile toprağı eşelemeye başladım. Bir süre sonra eşeleye eşeleye bir tünel açtım ve içi yılanlarla dolu bir dehlizde buldum kendimi.
Orda garip bir yaratık gördüm. Yaratığın belden yukarısı kadın, belden aşağısı yılandı.
1.ARKADAŞ: Sakın o, şu yılanların ecesi Şahmeran olmasın!
CAMSAP: Evet.(Bir anda korkuyla ağzını kapatır.)
1.ARKADAŞ: Neeeee! Şahmeran’ı mı gördün?! Hemen Kral’ın adamlarına haber vermeliyiz. Koşun.
CAMSAP: (Bağırır) Heey! Durun bekleyin! Sakın kimseye söylemeyin. Eyvaaah! Ben ne yaptım.
(Yarım saat sonra, sarayda;)
KRAL: Evet Camsap. Söyle bakalım. Şahmeran nerde?
CAMSAP: Söyleyemem…
VEZİR: Niye?
CAMSAP: Çünkü ona söz verdim.
KRAL: Peki ödülü arttırsak;mesela 20 kese altına ne dersin?
CAMSAP: Olmaz.
KRAL: 100 kese altın ve vezirim olsan…
CAMSAP: Olmaz.
KRAL: Ülke servetinden istediğin zaman istediğin kadar yararlanabilirsin. Ayrıca vezirim olursun.
CAMSAP: (Bir süre düşünür) Tamam. Olur. Size yerini gösteririm.
2.Perde 2.Sahne
(Vezirle birlikte kuyunun bulunduğu yere giderler.)
CAMSAP: İşte burası.
(Vezir bir kaç sihirli kelime mırıldanır ve Şahmeran altın bir tepsi üzerinde belirir.)
VEZİR: Vay canına! İşte Şahmeran!
ŞAHMERAN: Ne oluyor burada, Camsap?
CAMSAP: Be-ben…
VEZİR: Vay canına! Ko-konuşuyor!
ŞAHMERAN: Beni nereye götürüyorsunuz?
CAMSAP: Merak etme, kötü bir yere değil.Saraya gidiyoruz.
(Sarayda)
KRAL: Aferin vezir, şimdi gözüme girdin.(Adamlarına dönerek) Hemen celladı çağırın.
KRAL’IN ADAMLARI: (Bağırırlar) Cellat gelsiiin!
ŞAHMERAN: Camsap burda neler oluyor? Ne celladı?
CAMSAP: Eee…şey, bilmiyorum.
KRAL: Aferin Camsap. Sen söylemeseydin, biz onu hiçbir zaman bulamazdık.
ŞAHMERAN: Ne? Camsap, hani bana söz vermiştin. Hani kimseye söylemeyecektin. Demek, sana güvenmekle hata etmişim.
CAMSAP: Üzgünüm…
KRAL: Tamam bu kadar konuşma yeter. Artık kesin.
(Cellat Şahmeran’ı keser veKral onun etini yiyerek iyileşir
SON
Senarist:Çağdaş ALA
Tarih: 01/07/2008,Bursa
Not: Bu senaryoyu yazmam için beni teşvik eden ve her konuda yardımını esirgemeden bana destek olan Sayın Nedim Hoca’ma saygılarımı sunar, ellerinden öperim.
Bu Yazıyı Paylaşın