nedimbugral.net

Konak master grubumun Hamlet provalarının birinci aşamasını tamamladık ve oyunun tüm sahnelerinin mizansenlerini belirledik. İkinci aşamada ise her sahnemizi daha ayrıntılı ve oyunculuk merkezli çalışacağız. Provalarımızın son aşamasında da tüm bunlara müzik, aksesuar, dekor kullanımını ekleyeceğiz.

Birinci aşamada hikayemizin anlatış biçimi ile ilgili geliştirdiklerimizi Horatyo’nun gözünden yazısı ile aşağıda paylaştım. Birinci bölüm çalışmalarını değerlendirirken değinmeden edemeyeceğim çalışmalardan biri de ekip ile yaptığımız adı konmamış dramaturji toplantısıydı.

Dramaturji:bir oyunu sahnelenmeden önce gözden geçirmek, masaya yatırmak.
bir nevi oyuna makyaj yapıp sokağa çıkarmak. dramaturg, yönetmenle bir elmanın iki yarısı gibidir. provaların başladığı ilk günden itibaren, oyuncuların özellik ve yeteneklerine göre düzenlemeler yapıp, oyun metni üzerinde paranoyakça çalışmayı kendine görev bilir. kimi oyunları güncelleştirip, günün şartlarına uyarlamak da kendilerinin sorumluluğundadır. aralığı yayın danışmanlığından, oyun koordinatörlüğüne kadar değişen görev tanımlarının kesinliği olmasa da, dramaturgların ve dramaturjinin sahneye koyulan oyunların belkemiği olduğuysa şüphe götürmez bir gerçektir.
ve türkiye’de icra edemediğim asıl mesleğimdir ayrıca. (Ekşi sözlük, tabularasa)

Bu adı konmamış dramaturji çalışmasına kostüm ve dekorumuzun simgesel olmasının hikayeyi seyirci açısından zorlayıcı kılacağını söyleyerek başladım. Bizim Hamlet yorumumuzda bu simgesel anlatıma ek olarak bir de her sahnede farklı oyuncularla hikayeyi anlatmayı denediğimizi de belirtince seyircinin oyunu algılaması üzerine etraflıca bir tartışma başladı.

Tüm oyuncuların dikkatle katıldığı bu tartışmada tartışmanın odağı bizim projeden elde edeceğimiz fayda ve seyircimizin de bizden beklentisiydi. Değişik görüşlerin ardından ekip, oyunun sahneleme biçiminde seyircinin anlaması için biraz daha sadeleştirebileceğimize karar verdi. Samimi bir itiraf: Biz (Elif ve ben) her rolü herkes oynamasın sonucu beklentisiyle ve yönlendirmesiyle bir tartışma oturumunu yönettik. Ve ekip cesur bir karar aldı. Oyunu sahneleme biçimine başladıkları biçimde devam etmeye karar verdiler. Sınırlarını zorlayacaklarını bilerek zor yolu seçtiler.

Birinci bölümün oyuncular açısından prova performansı:

Tugay: Konsantrasyonu ve enerjisi çok iyi. Oyuncu olarak Kral’ı oynarken bazen Kavuklu’ya kayıyor ve hala doğaçlamasına çok güveniyor. Bu yönlerini törpülemeye çalışıyorum. Hareketli sahnelerde çok başarılı.

Çağdaş: Kendine güveni tam. Ard arda iki prova ezber sorumluluğunu aksattı. Sonra hızla toparlandı. Sorumluluklarını aksatmadığı sürece tecrübesi ile bu işin altından kalkacak.

İmge: Bu oyuna hepimizden çok inanıyor ve sahip çıkıyor. Sürekli çalışıyor ve kendini geliştiriyor.

Ezgi: Konsantrasyonu, provadaki dinamizmi ile bize ve tüm arkadaşlarına cesaret veriyor. Ofelya’da çok doğal. Delirme sahnesinde oyunculuğunda sınırlarını zorlaması gerektiğini öğreniyor.

Tuğçe: Ekibe yeni katılmasına rağmen oyunculuk becerisi, algısı, çalışma disiplini ve uyumu ile farkı hızla kapattı. Ara tatilde aramızda olamaması oyundaki sorumluluk alanlarını daralttı ama özellikle oynadığı sessiz sahnede çok başarılı.

Baran: Tıpkı Tuğçe gibi Baran da ara tatilde projenin sahne kısmından soğudu. İsteği ve sorumluluk duygusu ile farkı kapatabilecek durumda. Çalıştığı ilk perdelerde kendinden bekleneni verdi.

Egemen: Yaşının üstünde bir projede olmasına rağmen hem arkadaşları hem de bizi; oyuna çıkıp sorumluluğunu yerine getireceğine inandırdı.

Çağla: Egemen gibi yaşının üstünde bir oyunda görev almasına rağmen ekibe ve oyuna olan sevgisi Çağla’yı bu oyunda tuttu. Kendisine sorumluluk verilen bölümlerde de sıkıntısız bir şekilde sorumluluğunu yerine getirdi.

Birinci dönemi verimli geçirdikten sonra kendimize bir bowling turnuvası hediye ettik. Kimin yendiği öenmli değil. Önemli olan spor yapmaktı :)