Uludağ Üniversitesi Oyuncuları 1. Tiyatro Festivali’ni 03-07 Mayıs Tarihleri arasında gerçekleştirdi.
Tiyatro ile ilgim ve ilişkimin başladığı ilk yapı olan Uludağ Üniversitesi Oyuncuları ile geçmişte anılardan kaynaklanan, şimdi de ise faal arkadaşların sürdürdüğü sıcak iletişimden kaynaklanan gönül bağı nedeniyle aşağıdaki değerlendirmeyi yaparken nesnel ölçütleri tutturamayacağımı düşünüyorum.
2006-2007 sezonunda kulüpte faal görev alan tüm arkadaşlar uzun kulüp tarihindeki önemli virajlardan birini başarı ile dönmüş bulunmaktadır. Bu anlamda tüm bu arkadaşlar kulübün tarihine geçen bir yılın, tarihe geçen bireyleri olmuşlardır. İlki en zoru idi. Şimdi sürdürülebilirlik ve nitelikli farkların oluşturulacağı bir festival için neler yapılmalı bunu tartışmalıyız.
Festival izlenimlerimi yazarken fayda kelimesinden yola çıkmak istiyorum. Bursa için faydası, Uludağ Üniversitesi Oyuncuları için faydası, gelen topluluklar için faydası. Daha da genişletilebilir belki ama biz şimdilik üç ana başlıkta ele alalım.
Bursa için faydası;
Bulunduğu coğrafi avantajına, nüfusuna, sanayisine ve tiyatro tarihine bakıldığında Bursa’nın İstanbul dışında en ileri tiyatro yaşamının olduğu il olması gerekmektedir. Halbuki mevcut durum bunun tam tersidir. Bursa’da tiyatro adına en kaliteli ve faydalı olay her yıl düzenlenen Uluslarası Çocuk Tiyatroları Festivalidir. Bunun dışında devlet ve şehir tiyatroları, özel tiyatroları hem seyirci skoru hem de nitelik adına Bursa gerçeğinin çok gerisindedir. Bu da Uludağ Üniversitesi Oyuncuları’na özellikle Bursa tiyatrosu ile üniversite seyircisini buluşturmak ve üniversite seyircisini tiyatroya sıcak tutmak adına bir misyon da yüklemektedir. Bu festival bu buluşmaların, kent ile üniversite arasında kurulacak tiyatro etkileşiminin kapısını aralamak için önemlidir. Önümüzdeki yıl tek salon seçeneğinden çıkmak, gelen ekiplere birden fazla yerde oynama şansı sunmak ve en önemlisi kampus sınırları içinde tiyatro yapabilmek için çözümler üretilmelidir. Bursa’da sınırlı sayıdaki tiyatroların da takipçi olarak bu festivale dahil edilmesi için de bir şeyler yapmalıyız.
Uludağ Üniversitesi Oyuncuları için faydası;
Uludağ Üniversitesi Oyuncuları’nın Bursa’da ki prestiji, diğer üniversiteler arasındaki prestiji açısından oldukça önemliydi bu festival. Fakat bir de diğer toplulukların tiyatro eğilimleri, bunu yapış biçimleri ve duruşlarını görmek, kuramsal birikimleri ile uygulamaları arasındaki denge yada dengesizlikleri gözlemlemek adına da önemliydi. Daha da önemlisi bir kıyas olarak görmemek gerekir ama diğer topluluklarla kendi topluluğumuzu karşılaştırarak üniversite tiyatroları gerçeğinde U.Ü.O. gerçeğini de gözlemlemiş olduk.
Öncelikle topluluğumuzun fuayelerde geliştirdiği tavrın olgun olmadığı ve dönem dönem doygun bir düşünsellikten daha çok bir tavır oyunculuğuna dönüştüğünü gözlemledim. Ege’nin bir düşünsel öz ile oyun okuma (eleştirileri) gerçekleştirdiğini, BÜO’nun bu öze biçim ve oynama kalitesini ekleyebildiği ve bunu samimileştirdiği hatta mütevazi biçimde içselleştirdiğini gözlemledik. Bir toplulukta kişilerin ve topluluk bütününün bilgi birikimi ve yorumlama kapasitesi dönemlere göre değişkenlik gösterebilir. Doğal olanı da budur. Önemli olan ortaya konan tavrın bu birikime paralel olması gerekliliğidir. U.Ü.O.’nun ihtiyacı olan şey çok bilmek değildir. Çok biliyor gibi görünmemektir.
Gelen Topluluklar adına fayda;
Biliyorum her topluluğun kendine özel koşulu var. Bazı topluluklar konaklamadan geri dönmek zorundaydı. Yine de bir haftalık bir festivalde gelen topluluklardan ikişer, üçer temsilcinin tüm festivali izlemesi ve sadece ev sahibi ile değil diğer misafirler ile de etkileşim kurabilmesi adına yararlı olacaktır. Bir de gelen ekipler için mevcut durumda sadece oyunu sunma ve üzerine değerlendirme olanağı bulunmaktadır. Program her ekibe fırsat sunamasa bile oyun dışında, seminer ve atölyeler ile misafir toplulukların da yararlanabileceği ve etkileşime girebileceği bir planlama yapılabilir.
Tüm bu yazdıklarım yapılan işi gerçekten ciddiye aldığım için. Sanırım öneriler başlığı altında yazılarımın devamı da gelecek. Elbette bu yazdıklarıma katkıda bulunan da, itiraz eden de olacak. Tüm bunları buradan paylaşmaya hazırım. Biz ne kadar zaman zaman birbirimizi yıpratma derecesinde sertleşsek de, nedeni yazının girişinde de belirtildi. Aradaki gönül bağı sertlikte de, övgüde de frenleri kopartıyor gerçekten. İşte öyle bir yazı sonu;
Siz kulüp tarihine geçen bir kuşaksınız dostlar, hepinizi teker teker kutluyorum…