nedimbugral.net

Aşağıdaki röportaj bir okul ödevi nedeniyle Cansu Kurt tarafından benimle yapılmıştır. Cansu’ya derslerinde ve oyunda başarılar dilerim.

Neden Tiyatroyu seçtiniz?

Üniversite’nin ilk yılında (1993) arkadaşlarım tiyatro kulübünün çalışmalarına kaydolmaya giderken ben de onlara takıldım. Sahnede gördüğüm egzersiz çalışmalarını gördüğümde ilkin çok yadırgadım. Sahnedekiler çalışmaya ara verdiklerinde bazı oradaki arkadaşların sıcakkanlı yaklaşımları beni çekti. Yani önce tiyatroya değil, oradaki ortama başlamış oldum. Tiyatro bunun ardından başladı diyebilirim.

Tiyatroyu seçerken herhangi bir tiyatrocudan etkilendiniz mi?

Bu sorunun yanıtı bir üst sorunun yanıtında gizli. Ben Uludağ Üniversitesinde 1993 yılında tiyatro yapan tüm oyuncu arkadaşlarımdan etkilendim.

Tiyatrodaki idolunüz kim?

Tiyatroda bir idolüm yok.

Tiyatro Eğitmenliği yapmak nasıl bir duygu?

Aslında bir eğitmen değilim. Konak Kültürevi’nde atölye çalışması yapıyoruz. Atölye de bir şey öğretmek yerine birlikte bir şeyler öğreniyoruz. Sanırım benim tiyatroda gelişmemi en çok bu çalışmalar sağlıyor. Çok da eğleniyorum sizinle çalışırken.

En keyif alarak oynadığınız oyun?

Prova süreci çok sıkıntılı olmuştu ama Moliere’in Cimri oyununda Harpagon’u oynamak çok keyifliydi.

En Keyif alarak izlediğiniz oyun?

Geçen yıl Semaver Kumpanya’nın “Süleyman ve Öbürsüler” çok öncelerden de Bursa Devlet Tiyatrosundan “Cadı Kazanı” isimli oyunları söyleyebilirim.

Oyun yazarlığı da yapıyorsunuz? Oyun yazmak sizin için nasıl bir duygu?

Yazdığım oyunları sadece kendim sahneliyorum. Bu yüzden kendime oyun yazarı diyemem. Bir oyunumuz Devlet Tiyatrosu repertuarına alındı. Ne zaman repertuara alınan oyunlarımın sayısı artar ve oyunlarım oynanmaya başlar o zaman bir oyun yazarı olduğumu söyleyebilirim. Oyun yazarlığını ciddiye alıyorum ve belli bir disiplin altında düzenli olarak yazmayı sürdürüyorum. Bence en önemli mesele yazarlıkta kendi kendinizi disipline edebilmeniz.

İlerde bir tiyatrocu olmamızı isterseniz neler yapmamızı istersiniz?

Kendinizi sadece tiyatro ile sınırlamamanızı tavsiye ederim. Tiyatro dışında her şeye açık olun. Ve hatta daha fazlası, meraklı olun. Edebiyattan, müziğe, görsel sanatlara ve spora. Tabii tüm bunların en üstünde söyleyecek bir şeyinizin olması gerekiyor. Bunun içinde bilmeniz gerekiyor. Kimsiniz? Nasıl bir dünyada yaşıyorsunuz? Bu dünyada kendinizi nasıl tanımlıyorsunuz? Bir politikanız, meseleniz olmalı.

Sizin meseleniz nedir?

Sizinle çalıştığım “Bodrum Katında” kendime muhalifim. İnsanın tutsaklıklarına. Yaz dönemi sahnelediğimiz “Ada” oyununda bu durumu sistemle ilişkili sorguladık. “Bizden Değilsin” isimli oyunumda alt kimlik konusunda egemen görüşe muhalifim. “Afacanlar Bilgi Yarışmasında” ezberci ve sınavcı eğitim sistemine muhalifim. Sanırım aynı paydada olan net anlaşılıyor.

En beğendiğiniz tiyatrocu kimdir?

“Süleyman ve Öbürsüler” isimli oyunda hizmetçi rolünü oynayan bayan oyuncu bu güne kadar sahnede becerisi ve enerjisini hayranlıkla izlediğim nadir oyunculardan. Dolunay Soysert’i izlediğimde de aynı şeyi hissetmiştim.

Tiyatroyu seçtiğinize pişman mısınız? Başka bir iş yapmak istediğiniz oldu mu?

Kendimi bitkin hissettiğim zamanlar oldu. Ve umudumun kırıldığı zamanlarda. Yine de başka bir iş yapamam artık ve yapmak da istemem.

Tiyatroyu üç kelime ile anlatmak isterseniz hangi kelimeleri seçersiniz?

Alternatif, samimiyet, herkes-e-le

Cansu Kurt - 13 Mart 2007